'Omdrinken'

'Omdrinken'

Door Aad Kuijper | 20 november 2020

Omdenken. Er zijn boeken over vol geschreven terwijl het zo eenvoudig is. Zo ben ik een aanhanger van de theorie van het ‘omdrinken’. Drinken waar je zin in hebt, zonder aan- of handleiding. Dus niet: die wijn gaat niet bij die oesters, maar die oesters gaan niet bij die wijn! Dan eten we toch gewoon wat anders.

En ook niet: het is kerst, wat zullen we daar eens bij drinken? Maar: ik heb die fles Chave, wat zullen we daar eens voor excuus bij verzinnen? Kijk, daar wordt het leven ineens een stuk leuker en makkelijker van. Dan is die lekke band plots een perfecte aanleiding voor die mooie Rhône die al jaren ligt te verstoffen in de kelder. Dan wordt die pechdag op het werk zomaar een schitterende aanleiding voor die fraaie riesling waar je maar geen gelegenheid voor vond. En ga zo maar door, heus, het is echt eenvoudig.

Zo combineert quarantaine perfect met een diepe Bordeaux heb ik ontdekt en wordt een lekkende cv heerlijk begeleid met een zonnige Italiaan. Liefst niet te goedkoop. Want omdrinken gaat niet om de alcohol maar om het genot. Dat is het “om”. En daar speelt de wijn/prijscombinatie een grote rol. Een dure fles is namelijk al lekkerder voor je hem opentrekt. Hij smaakt al beter als je hem in de kelder voorzichtig uit het rek haalt. Die zware fles alleen al kost meer kracht. Dat geld, daar heb je je een slag voor in de rondte gewerkt, die kurk is zo lang dat hij een eeuwigheid lijkt te duren en die ziel zo diep dat je jezelf erin kunt verliezen. 

Ik ontdekte dat quarantaine perfect combineert met een diepe Bordeaux
Een dure wijn geeft meer voorpret en dus meer genot. Schat, ik heb nou toch een flesje, oeeh daar gaan we eens even goed voor zitten. Waar je goedkope Chenet gedachteloos wegklokt, denk je bij iedere slok van een prijzige fles al meer te proeven. Prijs verhoogt het plezier, ook dat is omdrinken. De ene keer duur, de andere keer goedkoop. Of andersom. Want dat is het leuke van omdrinken: je kunt het blijven doen. Zo komt de champagne voor ons kerstdiner dit jaar uit Spanje, de favoriete Cava van Monsieur Louis. Bij de oesters kies ik voor het geweldige zoet van Cauhapé (geleerd van Guffens, ook een omdrinker) en de Bordeaux schenk ik dit jaar niet op prijs maar op dronk, Clos de May 2017. Vol, diep en romig.


Heerlijk, zo'n lekke band.

En die Chave dan? Die bewaar ik voor dat speciale moment, die parkeerbon, of die druilerige middag waarop ik met mijn vriendin verkleumd terugkeer van een wandeling door het bos. Nee, die Chave gaat de kerst dit jaar waarschijnlijk niet halen. Omdrinken, de theorie is gratis, het lespakket kunt u bestellen bij onze favoriete wijnhandel.

Aad Kuijper is ex-wijnboer (Mas des Dames), reclamemaker en romancier. In 2018 verscheen zijn eerste roman ‘Anno’, zijn tweede roman is inmiddels geschreven.